AI agents · Τεχνολογία Multi agent συστήματα: πότε αξίζει να συνεργάζονται πολλοί agents

Τι είναι ένα σύστημα πολλαπλών πρακτόρων

Ένας πράκτορας AI αποτελείται από ένα μοντέλο γλώσσας, οδηγίες και εργαλεία. Το Anthropic διακρίνει τις ροές εργασίας στις οποίες τα μοντέλα και τα εργαλεία γλώσσας ελέγχονται μέσω προκαθορισμένων διαδρομών προγράμματος από πράκτορες που καθορίζουν τη δική τους διαδικασία και επιλογή εργαλείων. Ένα σύστημα πολλαπλών πρακτόρων συνδυάζει πολλούς τέτοιους παράγοντες. Τρία βασικά πρότυπα εμφανίζονται στην πράξη:

Τι δείχνει η πρακτική

Σε ένα άρθρο από τον Ιούνιο του 2025, το Anthropic περιγράφει ένα ερευνητικό σύστημα που βασίζεται στο μοντέλο συντονιστή. Στην εσωτερική αξιολόγηση, απέδωσε 90,2 τοις εκατό καλύτερα από έναν μόνο πράκτορα. Ταυτόχρονα, οι πράκτορες χρησιμοποιούσαν περίπου τέσσερις φορές και τα συστήματα πολλαπλών πρακτόρων περίπου 15 φορές περισσότερα διακριτικά από μια συνομιλία. Το Anthropic αναφέρει εργασίες με κοινό πλαίσιο και πολλές εξαρτήσεις ως λιγότερο κατάλληλες, όπως ο προγραμματισμός, ο οποίος περιέχει λιγότερα παραλληλίσιμα μέρη από την έρευνα.

Τον ίδιο μήνα, η Cognition, προγραμματιστής ενός βοηθού προγραμματισμού, κατέληξε σε ένα πιο προσεκτικό συμπέρασμα: οι δευτερεύοντες πράκτορες βλέπουν μόνο αποσπάσματα, κάνουν διαφορετικές υποθέσεις και παρέχουν αποτελέσματα που δεν αθροίζονται. Οι αναφορές είναι λιγότερο αντιφατικές από ό,τι φαίνονται: πολλοί πράκτορες βοηθούν στην ευρεία, κοινή χρήση εργασίας, αλλά κοστίζουν σημαντικά μεγαλύτερη υπολογιστική ισχύ και απαιτούν περισσότερο έλεγχο.

Όταν αρκεί ένας πράκτορας ή μια σταθερή διαδικασία

Η Anthropic συνιστά να αναζητήσετε την απλούστερη δυνατή λύση και να προσθέσετε πολυπλοκότητα μόνο όταν είναι απαραίτητο. Για τις περισσότερες εργασίες σε μεσαίες επιχειρήσεις αυτό σημαίνει:

• Η διαδικασία διορθώνεται: Διαβάστε, ελέγξτε, δημοσιεύστε τιμολόγιο. Μια σταθερή διαδικασία με βήματα τεχνητής νοημοσύνης είναι ταχύτερη, φθηνότερη και ευκολότερη στη δοκιμή.
• Η εργασία χρειάζεται συνεχές πλαίσιο: γράψτε μια προσφορά για έναν συγκεκριμένο πελάτη, απαντήστε σε μια ερώτηση. Ένας πράκτορας με τα σωστά εργαλεία αρκεί.
• Κόστος και αριθμός ταχύτητας: Κάθε πρόσθετος πράκτορας καταναλώνει χρόνο και υπολογιστική ισχύ και κάθε παράδοση αποτελεί πηγή σφαλμάτων.

Όταν πολλαπλοί πράκτορες έχουν νόημα

• Οι δευτερεύουσες εργασίες είναι ανεξάρτητες: Ελέγξτε ταυτόχρονα δέκα προμηθευτές ή είκοσι έγγραφα και, στη συνέχεια, συγχωνεύστε τους.
• Τα δικαιώματα πρέπει να παραμείνουν χωριστά: Ένας πράκτορας διαβάζει μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και έχει μόνο δικαιώματα ανάγνωσης, ένας άλλος γράφει στο σύστημα διαχείρισης εμπορευμάτων σας, αλλά μόνο μετά από έγκριση. Αυτό περιορίζει τη ζημιά εάν ένας πράκτορας κατευθύνεται εσφαλμένα από παραποιημένο περιεχόμενο.
• Μια δεύτερη ματιά είναι πολύτιμη: Ένας πράκτορας επαλήθευσης συγκρίνει το αποτέλεσμα με τις πηγές πριν το δει ένας άνθρωπος.
• Το πλαίσιο θα ξεχείλιζε: Οι πολύ μεγάλες εργασίες μπορούν να χωριστούν σε ενότητες, καθεμία από τις οποίες υποβάλλεται σε επεξεργασία από έναν δευτερεύοντα πράκτορα.

Κίνδυνοι και έλεγχος

• Κόστος: Ορίστε ανώτατα όρια ανά εργασία και μετρήστε τι χρησιμοποιεί κάθε εκτέλεση.
• Αλυσίδες σφαλμάτων: Ένα λάθος που γίνεται από έναν πράκτορα υιοθετείται από τον επόμενο. Διατηρήστε τα ενδιάμεσα αποτελέσματα με τις πηγές και ελέγξτε τα τυχαία.
• Δικαιώματα: Κάθε πράκτορας παίρνει μόνο αυτό που χρειάζεται. Το OWASP εισάγει την «υπερβολική αντιπροσωπεία» ως ξεχωριστό κίνδυνο για εφαρμογές με μοντέλα γλώσσας. Οι συγγραφικές ενέργειες πραγματοποιούνται μέσω μιας απελευθέρωσης.
• Ιχνηλασιμότητα: Ένα αρχείο καταγραφής δείχνει ποιος πράκτορας έκανε τι και γιατί. Οι κανόνες του GDPR ισχύουν για τα προσωπικά δεδομένα.
• Υψηλός κίνδυνος: Εάν οι πράκτορες προετοιμάζουν αποφάσεις για άτομα, για παράδειγμα σχετικά με αιτήσεις ή πιστοληπτική ικανότητα, ισχύουν αυστηροί κανόνες σύμφωνα με το Παράρτημα III του Κανονισμού ΤΝ. Περισσότερα στο Κατηγορίες κινδύνου.

Δείτε πώς να το κάνετε

1. Καταγράψτε τη διαδικασία: Βήματα, δεδομένα, αποφάσεις και ποιος εγκρίνει.
2. Απλά ξεκινήστε: με μια σταθερή διαδικασία ή παράγοντα και μετρήστε τα αποτελέσματα.
3. Προσδιορίστε το σημείο συμφόρησης: Πού δεν αρκεί αυτό, από άποψη χρόνου, ποιότητας ή δικαιωμάτων;
4. Χωρίστε μόνο εκεί: ένας υπο-πράκτορας με ξεκάθαρη εργασία, είσοδο και έξοδο.
5. Συγκρίνετε: Κόστος, διάρκεια και ποσοστό σφάλματος έναντι της απλής λύσης.
6. Εγκατάσταση έκδοσης: Ένα άτομο επιβεβαιώνει πριν βγει κάτι ή γίνει κράτηση.